Hərdən səni düşünürəm!
Dolanırsan xəyalımda naşı kimi,
Süzülürsən yanağıma damla-damla, gözlərimin yaşı kimi.
Ay sevgilim!
Nə acıymış xəyalın da,
Bal dadıyan dodağından çıxan acı sözün kimi,
Qəmli-qəmli, nazlı-nazlı baxan ala gözün kimi,
Elə sənin özün kimi!
Yadımdadır, İnciyərdin mənim acı sözlərimdən!
Sən ağlardın, mən öpərdim gözlərindən,
Turş dadardı göz yaşların,
Üşüyərdi dodaqlarım.
Nə olar sus demə mənə, de, neyləyim?!
Bu xəyaldan ümidimi üzəmmirəm,
Daha sənsiz dözəmmirəm.
Mən bilirəm, sən yad evin çırağısan,
Bilirəm ki, bir övladın anasısan,
Yeri gəlsə, mənə olan eşqini də danasısan,
İnan mənə, qınamaram səni gülüm!
Amma söylə, bu nə sirdir mən də bilim?!
Sən yad evdə, mənsə tənha!
Axı niyə bu sevdanı yaşatmağı bacarmadıq?
Axı niyə biz bərabər, bir dam altda qocalmadıq?
Mənə elə baxma, gülüm!
Könlüm səni istəyəndə, rəsmin mənə olacaqmı daim həmdəm?!
İnanmıram!
Çünki o, da saralacaq, saralacaq o, da bir dəm!
De, neyləyim?
Zaman ötür, saçlarıma ağ dən düzür,
İndi mənim ismim sənin övladınla birgə gəzir,
İnan mənə ay sevgilim, bu dərd məni yaman üzür,
De neyləyim?!
Ayrı qaldıq o tay, bu tay,
Sən ailəli, mənsə subay,
***** eşqinə tay,
Olarmı ki, de neyləyim?!
Bölmələr
Şərh sayı (14)
